taravat

دلم برات تنگ شده...اما میتونم این دوری رو تحمل کنم به دوری فکر نمیکنم...میدونی چرا آخه جای نگاهت هنوز روی نگاهم مونده... هنوز عطر دستات رو میتونم از دستهام استشمام کنم...رد احساست روی دلم جا مونده...چشمهای بیقرارت هنوز دارن باهام حرف میزنن...حالا چطور بگم تنهام...چطور بگم تو نیستی؟چطوربگم بامن نیستی؟خودت میدونی که همیشه با منی و توی لحظه لحظه های من جاری هستی...آخه تو توی قلب منی... برای همینه که همیشه با منی...برای همینه که یک لحظه ازم دور نیستی...برای همینه که میتونم دوریت رو تحمل کنم...هر وقت دلم برات تنگ میشه... هروقت که دیگه حس میکنم طاقت ندارم... دستهام رو میزارم رو صورتم و یک نفس عمیق میکشم... دستهام رو که بو میکنم مست میشم...مست ازعطرت ...ازصدای مهربونت...اونوقت تو رو نزدیکتر از همیشه حس میکنم...حالا من این تنهایی رو دوست دارم... و به این تنهایی دل بستم... حالامیدونم این تنهایی خالی نیست...پر از یاد عشقه...پر از اشکهای گرم عاشقونه...

فقط کسی معنای دلتنگی را درک می کند که طعم وابستگی را چشیده باشد پس هیچ گاه به کسی وابسته نشو که سرانجام آن دلتنگی است